لینکدونی

جستجوی مطالب

لوگوی دوستان

پیوندها

طراح قالب

نقدی از امیر قادری(روز سوم) 

روز سوّم

داستان فیلم،داستانی ساده و قابل فهم برای همه است:در حالی که سربازان عراقی وارد خرمشهر شده،هنوز سمیره درون شهر است.رضا، برادر سمیره در پی نجات او بر می آید و …..ولی کافی است فیلم را ببینید تا ایمان بیاورید که لطیفی هنوز کارگردانی صرفا قصه گو است.داستان های موازی پا به پا با داستان اصلی پیش می آید.اما بر اساس یک قانون نانوشته فیلم جنگی حتما باید شعار بدهد،روز سوم  نیز از این قاعده مستثنی نیست.فیلم هر جا خواسته شعار بدهد ، شعارش به طرز وحشتناکی بیرون زده است:وصیت مرتضی،آن سکانس کانال که به تنهایی می توانست نقطه قوت فیلم باشد،به لالایی تبدیل شده است. نقطه قوت فیلم در پردازش شخصیت ها وهمچنین تیم بازیگری عالی است.شخصیت های فرعی فیلم آن قدر خوب پردازش شده اند که باعث می شود در بسیاری از موقع با آنها همذات پنداری کنیم.فلش بک ها و فلش فورواردهای نیز به موقع هستند.ولی باز هم کارگردانی و تدوین با عجله به فیلم ضربه زده است.معلوم نیست که فواد چگونه با یک کلت کمری از بالای هلی کوپتر حمال زیر تخت را می زند؟چرا وقتی رضا و سمیره در حیاط مشغول صحبت هستند صدای گلوله قطع می شود؟و.... لطیفی اگر این جزئیات را رعایت می کرد می توانست فیلمش را به شاهکار تبدیل کند.با همه ی این تفاسیر روز سوم حرکتی رو به جلو در ساخت فیلم های جنگی است.اما ای کاش که لطیفی این قدر عجله نداشت تا فیلمش را به جشنواره برساند.   منتقد: امیر قادری

منوی اصلی

آرشیو موضوعی

آرشیو مطالب

لوگوی ما

آمار وبلاگ

امکانات