لینکدونی

جستجوی مطالب

لوگوی دوستان

پیوندها

طراح قالب

ماه بدون سی دی! 

ماه بدون سی دی!

·        تهیه کننده هایی که فیلمشان را در ابتدای فصل تابستان روی پرده بردند، اعتماد به نفس بالایی داشتند. که دست به چنین اقدام خطرناکی زدند. همچنان که می دانیم باند قاچاق فیلم های روی پرده، حتی به فیلم کم فروش اگه میتونی منو بگیر(شاهد احمدلو) هم رحم نکردند و این فیلم تا حالا آخرین قربانی جریانی بوده که دامنه ی فعالیت هایش روز به روز گسترده تر و علنی تر می شد و هیچ قانون و مانعی هم جلودارش نبود. اما فیلم بعدی پارک وی(فریدون جیرانی)، نخستین فیلمی بود که از این مهلکه جان سالم به در برد. اتفاقاً پارک وی از آن دسته فیلم هایی است که می توانست در سبد سی دی فروش های کنار خیابان مثل جواهر بدرخشد؛ چون کنجکاوی مردم برای تماشای فیلم سرشار از صحنه های قتل و خونریزی خیلی بیشتر از فیلم هایی است که نمونه های آن را قبلاً دیده اند. جالب است که عده ای شایعه کرده بودند که سی دی این فیلم قرار است پیش از اولین روز نمایشش پخش شود، اما خوشبختانه این اتفاق نیفتاد تا آخرین ساخته ی پر حرف و حدیث جیرانی، بر خلاف فیلم های آخرش، حداقل اکران پر رونقی داشته باشد. هیچکس فکر نمی کرد جیرانی که متخصص کارکردن با ستاره های سینماست، در این فیلمش از دو بازیگر نه چندان مطرح  در نقش های اصلی استفاده کند و پارک وی با وجود همه ی انتقادهایی که به آن شد بتواند تبدیل به پرفروش ترین فیلم یک ماه روی پرده شود. درباره ی سنتوری(داریوش مهرجویی) و رئیس(مسعود کیمیایی) هم سناریویی مانند پارک وی اجرا شد؛ و در واقع اجرا نشد. از یک ماه پیش دست فروش ها که دستشان از فیلمهای جدید خالی مانده بود بلوف می زدن که بزودی سی دی این دو فیلم هم می رسد. زمان این بزودی هیچ وقت مشخص نشد و مشتریانی که اخراجی ها(مسعود ده نمکی)، سنگ کاغذ قیچی(سعید سهیلی)، نقاب(کاظم راست گفتار)، اگه می تونی منو بگیر(شاهد احمدلو) را چندباره دیده بودند، از روی عادت این چند ماهه شان انتظار فیلم های جدید را داشتند. چنین بود که عده ای از این سودجوهای فرصت طلب، سی دی های پرت و پلا ( از تام وجری بگیر تا شمشیرزن یک دست) و حتی سی دی های خام را در کاور سنتوری و رئیس به مردم فروختند و با این کارشان، ناخواسته تیشه به ریشه خود زدند و بسیاری از مشتریان را نسبت به فعالیت های این باند سراسری بد گمان کردند. به این ترتیب سی دی این فیلم ها لو نرفت و تهیه کننده ها و کارگردان ها و پخش کننده ها با خیال راحت و در آرامش کامل فروش روزانه ی فیلم شان را پیگیری کردند و پشت دستشان را داغ کردن که برای شندرغاز فروش بیش تر، کپی سی دی فیلمشان را به هرجا ندهند.

ایستگاه مرداد 

ایستگاه مرداد

نقدی از امیر قادری(روز سوم) 

روز سوّم

داستان فیلم،داستانی ساده و قابل فهم برای همه است:در حالی که سربازان عراقی وارد خرمشهر شده،هنوز سمیره درون شهر است.رضا، برادر سمیره در پی نجات او بر می آید و …..ولی کافی است فیلم را ببینید تا ایمان بیاورید که لطیفی هنوز کارگردانی صرفا قصه گو است.داستان های موازی پا به پا با داستان اصلی پیش می آید.اما بر اساس یک قانون نانوشته فیلم جنگی حتما باید شعار بدهد،روز سوم  نیز از این قاعده مستثنی نیست.فیلم هر جا خواسته شعار بدهد ، شعارش به طرز وحشتناکی بیرون زده است:وصیت مرتضی،آن سکانس کانال که به تنهایی می توانست نقطه قوت فیلم باشد،به لالایی تبدیل شده است. نقطه قوت فیلم در پردازش شخصیت ها وهمچنین تیم بازیگری عالی است.شخصیت های فرعی فیلم آن قدر خوب پردازش شده اند که باعث می شود در بسیاری از موقع با آنها همذات پنداری کنیم.فلش بک ها و فلش فورواردهای نیز به موقع هستند.ولی باز هم کارگردانی و تدوین با عجله به فیلم ضربه زده است.معلوم نیست که فواد چگونه با یک کلت کمری از بالای هلی کوپتر حمال زیر تخت را می زند؟چرا وقتی رضا و سمیره در حیاط مشغول صحبت هستند صدای گلوله قطع می شود؟و.... لطیفی اگر این جزئیات را رعایت می کرد می توانست فیلمش را به شاهکار تبدیل کند.با همه ی این تفاسیر روز سوم حرکتی رو به جلو در ساخت فیلم های جنگی است.اما ای کاش که لطیفی این قدر عجله نداشت تا فیلمش را به جشنواره برساند.   منتقد: امیر قادری

منوی اصلی

آرشیو موضوعی

آرشیو مطالب

لوگوی ما

آمار وبلاگ

امکانات